वृषाल हुक्केरी………!

चैत्राची नवी पालवी आणि माझ्या शब्दांची ही पहिली गुढी…

​नमस्कार रसिकहो,

​चैत्राचं कोवळं ऊन अंगाला स्पर्शून जातंय आणि झाडांच्या शेंड्यावर उमललेली ती तांबूस पालवी जणू सांगतेय की, जुनं झटकून नवं लेण्याची वेळ आता आली आहे. हवेत असलेला कडुनिंबाच्या फुलांचा तो मंद सुगंध आणि घराघरांतून येणारा पुरणपोळीचा तो गोड दरवळ… हे सारं काही सांगतंय की आज मांगल्याचा सण ‘गुढीपाडवा’ उंबरठ्यावर उभा आहे. आपल्या संस्कृतीत गुढी ही केवळ विजयाचं प्रतीक नाही, तर ती आकाशाला गवसणी घालणाऱ्या आपल्या उंच स्वप्नांची एक नवनवीन पताका आहे. अशा या चैतन्यमयी मुहूर्तावर, मी सुद्धा माझ्या मनाच्या कोपऱ्यात जपून ठेवलेल्या एका स्वप्नाची गुढी आज कृतज्ञतेने उभारत आहे.

​खूप दिवसांपासून मनात विचारांचं एक काहूर होतं. कधीतरी शांत बसून स्वतःशीच संवाद साधताना वाटायचं की, आपल्या अवतीभवती विखुरलेलं हे जग किती अथांग आहे! इथे प्रत्येक पाऊलावर एक नवीन कथा दडलेली असते. कधी ती आपल्या समृद्ध संस्कृतीच्या पाऊलखुणांमध्ये दिसते, तर कधी शब्दांच्या पलीकडल्या साहित्याच्या अथांग महासागरातून पाझरते. माणसाचं जगणं हे केवळ श्वास घेणं नसतं, तर ते कला, क्रीडा आणि शिक्षणाच्या त्रिवेणी संगमातून घडलेलं एक सुंदर शिल्प असतं. हेच शिल्प अधिक रेखीव करण्यासाठी, समाजमनाच्या समाजकारणापासून ते निसर्गाच्या पर्यावरणापर्यंतच्या प्रत्येक संवेदनशील विषयाला माझं हे चॅनेल एक नवी वाचा फोडणार आहे.

​हा प्रवास केवळ कॅमेऱ्याने टिपलेली दृश्यं नसतील, तर ती काळजातून उमटलेली एक साद असेल. कधी आपण गड-किल्ल्यांच्या इतिहासात हरवून जाऊ, तर कधी मैदानावरच्या त्या जिद्दीच्या खेळाचं कौतुक करू. कधी भविष्याची पायाभरणी करणाऱ्या शिक्षण पद्धतीवर भाष्य करू, तर कधी निसर्गाच्या कुशीत विसावून त्याच्या संवर्धनाचा संकल्प करू. जसा कडुलिंबाचा कडवटपणा आणि साखरेच्या गाठीचा गोडवा मिळून जीवनाचा आस्वाद पूर्ण होतो, तसंच या विविध विषयांच्या मिलाफातून आपला हा संवाद अधिक प्रगल्भ होईल, याची मला खात्री आहे.

​आज जेव्हा मी हे पहिलं पाऊल टाकत आहे, तेव्हा मनात एक विनम्र भावना आहे. कोणतीही कला किंवा कोणताही प्रवास हा रसिकांच्या प्रेमाशिवाय अपूर्ण असतो. जशी चैत्राची पालवी पहिल्या पावसाच्या प्रतीक्षेत असते, तसंच मी सुद्धा तुमच्या प्रतिसादाच्या आणि आशीर्वादाच्या प्रतीक्षेत आहे. हा केवळ माझा प्रवास नाही, तर तो आपल्या दोघांच्या विचारांचा एक सामायिक सोहळा आहे.

​पुन्हा एकदा तुम्हा सर्वांना नूतन वर्षाच्या खूप खूप शुभेच्छा…
आनंदात राहा, समृद्ध व्हा आणि या शब्दांच्या प्रवासात माझ्यासोबत चालत राहा…

चैत्राची नवी पालवी आणि माझ्या शब्दांची ही पहिली गुढी…

​नमस्कार रसिकहो,

​चैत्राचं कोवळं ऊन अंगाला स्पर्शून जातंय आणि झाडांच्या शेंड्यावर उमललेली ती तांबूस पालवी जणू सांगतेय की, जुनं झटकून नवं लेण्याची वेळ आता आली आहे. हवेत असलेला कडुनिंबाच्या फुलांचा तो मंद सुगंध आणि घराघरांतून येणारा पुरणपोळीचा तो गोड दरवळ… हे सारं काही सांगतंय की आज मांगल्याचा सण ‘गुढीपाडवा’ उंबरठ्यावर उभा आहे. आपल्या संस्कृतीत गुढी ही केवळ विजयाचं प्रतीक नाही, तर ती आकाशाला गवसणी घालणाऱ्या आपल्या उंच स्वप्नांची एक नवनवीन पताका आहे. अशा या चैतन्यमयी मुहूर्तावर, मी सुद्धा माझ्या मनाच्या कोपऱ्यात जपून ठेवलेल्या एका स्वप्नाची गुढी आज कृतज्ञतेने उभारत आहे.

​खूप दिवसांपासून मनात विचारांचं एक काहूर होतं. कधीतरी शांत बसून स्वतःशीच संवाद साधताना वाटायचं की, आपल्या अवतीभवती विखुरलेलं हे जग किती अथांग आहे! इथे प्रत्येक पाऊलावर एक नवीन कथा दडलेली असते. कधी ती आपल्या समृद्ध संस्कृतीच्या पाऊलखुणांमध्ये दिसते, तर कधी शब्दांच्या पलीकडल्या साहित्याच्या अथांग महासागरातून पाझरते. माणसाचं जगणं हे केवळ श्वास घेणं नसतं, तर ते कला, क्रीडा आणि शिक्षणाच्या त्रिवेणी संगमातून घडलेलं एक सुंदर शिल्प असतं. हेच शिल्प अधिक रेखीव करण्यासाठी, समाजमनाच्या समाजकारणापासून ते निसर्गाच्या पर्यावरणापर्यंतच्या प्रत्येक संवेदनशील विषयाला माझं हे चॅनेल एक नवी वाचा फोडणार आहे.

​हा प्रवास केवळ कॅमेऱ्याने टिपलेली दृश्यं नसतील, तर ती काळजातून उमटलेली एक साद असेल. कधी आपण गड-किल्ल्यांच्या इतिहासात हरवून जाऊ, तर कधी मैदानावरच्या त्या जिद्दीच्या खेळाचं कौतुक करू. कधी भविष्याची पायाभरणी करणाऱ्या शिक्षण पद्धतीवर भाष्य करू, तर कधी निसर्गाच्या कुशीत विसावून त्याच्या संवर्धनाचा संकल्प करू. जसा कडुलिंबाचा कडवटपणा आणि साखरेच्या गाठीचा गोडवा मिळून जीवनाचा आस्वाद पूर्ण होतो, तसंच या विविध विषयांच्या मिलाफातून आपला हा संवाद अधिक प्रगल्भ होईल, याची मला खात्री आहे.

​आज जेव्हा मी हे पहिलं पाऊल टाकत आहे, तेव्हा मनात एक विनम्र भावना आहे. कोणतीही कला किंवा कोणताही प्रवास हा रसिकांच्या प्रेमाशिवाय अपूर्ण असतो. जशी चैत्राची पालवी पहिल्या पावसाच्या प्रतीक्षेत असते, तसंच मी सुद्धा तुमच्या प्रतिसादाच्या आणि आशीर्वादाच्या प्रतीक्षेत आहे. हा केवळ माझा प्रवास नाही, तर तो आपल्या दोघांच्या विचारांचा एक सामायिक सोहळा आहे.

​पुन्हा एकदा तुम्हा सर्वांना नूतन वर्षाच्या खूप खूप शुभेच्छा…
आनंदात राहा, समृद्ध व्हा आणि या शब्दांच्या प्रवासात माझ्यासोबत चालत राहा…

चैत्राची नवी पालवी आणि माझ्या शब्दांची ही पहिली गुढी…

​नमस्कार रसिकहो,

​चैत्राचं कोवळं ऊन अंगाला स्पर्शून जातंय आणि झाडांच्या शेंड्यावर उमललेली ती तांबूस पालवी जणू सांगतेय की, जुनं झटकून नवं लेण्याची वेळ आता आली आहे. हवेत असलेला कडुनिंबाच्या फुलांचा तो मंद सुगंध आणि घराघरांतून येणारा पुरणपोळीचा तो गोड दरवळ… हे सारं काही सांगतंय की आज मांगल्याचा सण ‘गुढीपाडवा’ उंबरठ्यावर उभा आहे. आपल्या संस्कृतीत गुढी ही केवळ विजयाचं प्रतीक नाही, तर ती आकाशाला गवसणी घालणाऱ्या आपल्या उंच स्वप्नांची एक नवनवीन पताका आहे. अशा या चैतन्यमयी मुहूर्तावर, मी सुद्धा माझ्या मनाच्या कोपऱ्यात जपून ठेवलेल्या एका स्वप्नाची गुढी आज कृतज्ञतेने उभारत आहे.

​खूप दिवसांपासून मनात विचारांचं एक काहूर होतं. कधीतरी शांत बसून स्वतःशीच संवाद साधताना वाटायचं की, आपल्या अवतीभवती विखुरलेलं हे जग किती अथांग आहे! इथे प्रत्येक पाऊलावर एक नवीन कथा दडलेली असते. कधी ती आपल्या समृद्ध संस्कृतीच्या पाऊलखुणांमध्ये दिसते, तर कधी शब्दांच्या पलीकडल्या साहित्याच्या अथांग महासागरातून पाझरते. माणसाचं जगणं हे केवळ श्वास घेणं नसतं, तर ते कला, क्रीडा आणि शिक्षणाच्या त्रिवेणी संगमातून घडलेलं एक सुंदर शिल्प असतं. हेच शिल्प अधिक रेखीव करण्यासाठी, समाजमनाच्या समाजकारणापासून ते निसर्गाच्या पर्यावरणापर्यंतच्या प्रत्येक संवेदनशील विषयाला माझं हे चॅनेल एक नवी वाचा फोडणार आहे.

​हा प्रवास केवळ कॅमेऱ्याने टिपलेली दृश्यं नसतील, तर ती काळजातून उमटलेली एक साद असेल. कधी आपण गड-किल्ल्यांच्या इतिहासात हरवून जाऊ, तर कधी मैदानावरच्या त्या जिद्दीच्या खेळाचं कौतुक करू. कधी भविष्याची पायाभरणी करणाऱ्या शिक्षण पद्धतीवर भाष्य करू, तर कधी निसर्गाच्या कुशीत विसावून त्याच्या संवर्धनाचा संकल्प करू. जसा कडुलिंबाचा कडवटपणा आणि साखरेच्या गाठीचा गोडवा मिळून जीवनाचा आस्वाद पूर्ण होतो, तसंच या विविध विषयांच्या मिलाफातून आपला हा संवाद अधिक प्रगल्भ होईल, याची मला खात्री आहे.

​आज जेव्हा मी हे पहिलं पाऊल टाकत आहे, तेव्हा मनात एक विनम्र भावना आहे. कोणतीही कला किंवा कोणताही प्रवास हा रसिकांच्या प्रेमाशिवाय अपूर्ण असतो. जशी चैत्राची पालवी पहिल्या पावसाच्या प्रतीक्षेत असते, तसंच मी सुद्धा तुमच्या प्रतिसादाच्या आणि आशीर्वादाच्या प्रतीक्षेत आहे. हा केवळ माझा प्रवास नाही, तर तो आपल्या दोघांच्या विचारांचा एक सामायिक सोहळा आहे.

​पुन्हा एकदा तुम्हा सर्वांना नूतन वर्षाच्या खूप खूप शुभेच्छा…
आनंदात राहा, समृद्ध व्हा आणि या शब्दांच्या प्रवासात माझ्यासोबत चालत राहा…

चैत्राची नवी पालवी आणि माझ्या शब्दांची ही पहिली गुढी…

​नमस्कार रसिकहो,

​चैत्राचं कोवळं ऊन अंगाला स्पर्शून जातंय आणि झाडांच्या शेंड्यावर उमललेली ती तांबूस पालवी जणू सांगतेय की, जुनं झटकून नवं लेण्याची वेळ आता आली आहे. हवेत असलेला कडुनिंबाच्या फुलांचा तो मंद सुगंध आणि घराघरांतून येणारा पुरणपोळीचा तो गोड दरवळ… हे सारं काही सांगतंय की आज मांगल्याचा सण ‘गुढीपाडवा’ उंबरठ्यावर उभा आहे. आपल्या संस्कृतीत गुढी ही केवळ विजयाचं प्रतीक नाही, तर ती आकाशाला गवसणी घालणाऱ्या आपल्या उंच स्वप्नांची एक नवनवीन पताका आहे. अशा या चैतन्यमयी मुहूर्तावर, मी सुद्धा माझ्या मनाच्या कोपऱ्यात जपून ठेवलेल्या एका स्वप्नाची गुढी आज कृतज्ञतेने उभारत आहे.

​खूप दिवसांपासून मनात विचारांचं एक काहूर होतं. कधीतरी शांत बसून स्वतःशीच संवाद साधताना वाटायचं की, आपल्या अवतीभवती विखुरलेलं हे जग किती अथांग आहे! इथे प्रत्येक पाऊलावर एक नवीन कथा दडलेली असते. कधी ती आपल्या समृद्ध संस्कृतीच्या पाऊलखुणांमध्ये दिसते, तर कधी शब्दांच्या पलीकडल्या साहित्याच्या अथांग महासागरातून पाझरते. माणसाचं जगणं हे केवळ श्वास घेणं नसतं, तर ते कला, क्रीडा आणि शिक्षणाच्या त्रिवेणी संगमातून घडलेलं एक सुंदर शिल्प असतं. हेच शिल्प अधिक रेखीव करण्यासाठी, समाजमनाच्या समाजकारणापासून ते निसर्गाच्या पर्यावरणापर्यंतच्या प्रत्येक संवेदनशील विषयाला माझं हे चॅनेल एक नवी वाचा फोडणार आहे.

​हा प्रवास केवळ कॅमेऱ्याने टिपलेली दृश्यं नसतील, तर ती काळजातून उमटलेली एक साद असेल. कधी आपण गड-किल्ल्यांच्या इतिहासात हरवून जाऊ, तर कधी मैदानावरच्या त्या जिद्दीच्या खेळाचं कौतुक करू. कधी भविष्याची पायाभरणी करणाऱ्या शिक्षण पद्धतीवर भाष्य करू, तर कधी निसर्गाच्या कुशीत विसावून त्याच्या संवर्धनाचा संकल्प करू. जसा कडुलिंबाचा कडवटपणा आणि साखरेच्या गाठीचा गोडवा मिळून जीवनाचा आस्वाद पूर्ण होतो, तसंच या विविध विषयांच्या मिलाफातून आपला हा संवाद अधिक प्रगल्भ होईल, याची मला खात्री आहे.

​आज जेव्हा मी हे पहिलं पाऊल टाकत आहे, तेव्हा मनात एक विनम्र भावना आहे. कोणतीही कला किंवा कोणताही प्रवास हा रसिकांच्या प्रेमाशिवाय अपूर्ण असतो. जशी चैत्राची पालवी पहिल्या पावसाच्या प्रतीक्षेत असते, तसंच मी सुद्धा तुमच्या प्रतिसादाच्या आणि आशीर्वादाच्या प्रतीक्षेत आहे. हा केवळ माझा प्रवास नाही, तर तो आपल्या दोघांच्या विचारांचा एक सामायिक सोहळा आहे.

​पुन्हा एकदा तुम्हा सर्वांना नूतन वर्षाच्या खूप खूप शुभेच्छा…
आनंदात राहा, समृद्ध व्हा आणि या शब्दांच्या प्रवासात माझ्यासोबत चालत राहा…

चैत्राची नवी पालवी आणि माझ्या शब्दांची ही पहिली गुढी…

​नमस्कार रसिकहो,

​चैत्राचं कोवळं ऊन अंगाला स्पर्शून जातंय आणि झाडांच्या शेंड्यावर उमललेली ती तांबूस पालवी जणू सांगतेय की, जुनं झटकून नवं लेण्याची वेळ आता आली आहे. हवेत असलेला कडुनिंबाच्या फुलांचा तो मंद सुगंध आणि घराघरांतून येणारा पुरणपोळीचा तो गोड दरवळ… हे सारं काही सांगतंय की आज मांगल्याचा सण ‘गुढीपाडवा’ उंबरठ्यावर उभा आहे. आपल्या संस्कृतीत गुढी ही केवळ विजयाचं प्रतीक नाही, तर ती आकाशाला गवसणी घालणाऱ्या आपल्या उंच स्वप्नांची एक नवनवीन पताका आहे. अशा या चैतन्यमयी मुहूर्तावर, मी सुद्धा माझ्या मनाच्या कोपऱ्यात जपून ठेवलेल्या एका स्वप्नाची गुढी आज कृतज्ञतेने उभारत आहे.

​खूप दिवसांपासून मनात विचारांचं एक काहूर होतं. कधीतरी शांत बसून स्वतःशीच संवाद साधताना वाटायचं की, आपल्या अवतीभवती विखुरलेलं हे जग किती अथांग आहे! इथे प्रत्येक पाऊलावर एक नवीन कथा दडलेली असते. कधी ती आपल्या समृद्ध संस्कृतीच्या पाऊलखुणांमध्ये दिसते, तर कधी शब्दांच्या पलीकडल्या साहित्याच्या अथांग महासागरातून पाझरते. माणसाचं जगणं हे केवळ श्वास घेणं नसतं, तर ते कला, क्रीडा आणि शिक्षणाच्या त्रिवेणी संगमातून घडलेलं एक सुंदर शिल्प असतं. हेच शिल्प अधिक रेखीव करण्यासाठी, समाजमनाच्या समाजकारणापासून ते निसर्गाच्या पर्यावरणापर्यंतच्या प्रत्येक संवेदनशील विषयाला माझं हे चॅनेल एक नवी वाचा फोडणार आहे.

​हा प्रवास केवळ कॅमेऱ्याने टिपलेली दृश्यं नसतील, तर ती काळजातून उमटलेली एक साद असेल. कधी आपण गड-किल्ल्यांच्या इतिहासात हरवून जाऊ, तर कधी मैदानावरच्या त्या जिद्दीच्या खेळाचं कौतुक करू. कधी भविष्याची पायाभरणी करणाऱ्या शिक्षण पद्धतीवर भाष्य करू, तर कधी निसर्गाच्या कुशीत विसावून त्याच्या संवर्धनाचा संकल्प करू. जसा कडुलिंबाचा कडवटपणा आणि साखरेच्या गाठीचा गोडवा मिळून जीवनाचा आस्वाद पूर्ण होतो, तसंच या विविध विषयांच्या मिलाफातून आपला हा संवाद अधिक प्रगल्भ होईल, याची मला खात्री आहे.

​आज जेव्हा मी हे पहिलं पाऊल टाकत आहे, तेव्हा मनात एक विनम्र भावना आहे. कोणतीही कला किंवा कोणताही प्रवास हा रसिकांच्या प्रेमाशिवाय अपूर्ण असतो. जशी चैत्राची पालवी पहिल्या पावसाच्या प्रतीक्षेत असते, तसंच मी सुद्धा तुमच्या प्रतिसादाच्या आणि आशीर्वादाच्या प्रतीक्षेत आहे. हा केवळ माझा प्रवास नाही, तर तो आपल्या दोघांच्या विचारांचा एक सामायिक सोहळा आहे.

​पुन्हा एकदा तुम्हा सर्वांना नूतन वर्षाच्या खूप खूप शुभेच्छा…
आनंदात राहा, समृद्ध व्हा आणि या शब्दांच्या प्रवासात माझ्यासोबत चालत राहा…

चैत्राची नवी पालवी आणि माझ्या शब्दांची ही पहिली गुढी…

​नमस्कार रसिकहो,

​चैत्राचं कोवळं ऊन अंगाला स्पर्शून जातंय आणि झाडांच्या शेंड्यावर उमललेली ती तांबूस पालवी जणू सांगतेय की, जुनं झटकून नवं लेण्याची वेळ आता आली आहे. हवेत असलेला कडुनिंबाच्या फुलांचा तो मंद सुगंध आणि घराघरांतून येणारा पुरणपोळीचा तो गोड दरवळ… हे सारं काही सांगतंय की आज मांगल्याचा सण ‘गुढीपाडवा’ उंबरठ्यावर उभा आहे. आपल्या संस्कृतीत गुढी ही केवळ विजयाचं प्रतीक नाही, तर ती आकाशाला गवसणी घालणाऱ्या आपल्या उंच स्वप्नांची एक नवनवीन पताका आहे. अशा या चैतन्यमयी मुहूर्तावर, मी सुद्धा माझ्या मनाच्या कोपऱ्यात जपून ठेवलेल्या एका स्वप्नाची गुढी आज कृतज्ञतेने उभारत आहे.

​खूप दिवसांपासून मनात विचारांचं एक काहूर होतं. कधीतरी शांत बसून स्वतःशीच संवाद साधताना वाटायचं की, आपल्या अवतीभवती विखुरलेलं हे जग किती अथांग आहे! इथे प्रत्येक पाऊलावर एक नवीन कथा दडलेली असते. कधी ती आपल्या समृद्ध संस्कृतीच्या पाऊलखुणांमध्ये दिसते, तर कधी शब्दांच्या पलीकडल्या साहित्याच्या अथांग महासागरातून पाझरते. माणसाचं जगणं हे केवळ श्वास घेणं नसतं, तर ते कला, क्रीडा आणि शिक्षणाच्या त्रिवेणी संगमातून घडलेलं एक सुंदर शिल्प असतं. हेच शिल्प अधिक रेखीव करण्यासाठी, समाजमनाच्या समाजकारणापासून ते निसर्गाच्या पर्यावरणापर्यंतच्या प्रत्येक संवेदनशील विषयाला माझं हे चॅनेल एक नवी वाचा फोडणार आहे.

​हा प्रवास केवळ कॅमेऱ्याने टिपलेली दृश्यं नसतील, तर ती काळजातून उमटलेली एक साद असेल. कधी आपण गड-किल्ल्यांच्या इतिहासात हरवून जाऊ, तर कधी मैदानावरच्या त्या जिद्दीच्या खेळाचं कौतुक करू. कधी भविष्याची पायाभरणी करणाऱ्या शिक्षण पद्धतीवर भाष्य करू, तर कधी निसर्गाच्या कुशीत विसावून त्याच्या संवर्धनाचा संकल्प करू. जसा कडुलिंबाचा कडवटपणा आणि साखरेच्या गाठीचा गोडवा मिळून जीवनाचा आस्वाद पूर्ण होतो, तसंच या विविध विषयांच्या मिलाफातून आपला हा संवाद अधिक प्रगल्भ होईल, याची मला खात्री आहे.

​आज जेव्हा मी हे पहिलं पाऊल टाकत आहे, तेव्हा मनात एक विनम्र भावना आहे. कोणतीही कला किंवा कोणताही प्रवास हा रसिकांच्या प्रेमाशिवाय अपूर्ण असतो. जशी चैत्राची पालवी पहिल्या पावसाच्या प्रतीक्षेत असते, तसंच मी सुद्धा तुमच्या प्रतिसादाच्या आणि आशीर्वादाच्या प्रतीक्षेत आहे. हा केवळ माझा प्रवास नाही, तर तो आपल्या दोघांच्या विचारांचा एक सामायिक सोहळा आहे.

​पुन्हा एकदा तुम्हा सर्वांना नूतन वर्षाच्या खूप खूप शुभेच्छा…
आनंदात राहा, समृद्ध व्हा आणि या शब्दांच्या प्रवासात माझ्यासोबत चालत राहा…